Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Η ομηρία των στρατιωτικών μας είναι κόλαφος για την Ελλάδα


Η Ελλάδα ντροπιάζεται, και όχι μόνον η κυβέρνηση, επειδή στα μάτια όλου του κόσμου, είναι αδιάφορο ποιοι κυβερνούν μια χώρα, από την στιγμή που ο λαός τους εξέλεξε, και ο ίδιος λαός στην συγκεκριμένη αυτή περίπτωση, δεν δείχνει να αντιδρά στην κυβερνητική αβουλία. Όπως δεν αντιδρά στις συνεχείς υποχωρήσεις προς τον Ερντογάν κατά το τελευταίο διάστημα.

Χιλιάδες βγαίνουν στους δρόμους, για να υποστηρίξουν παράλογα αιτήματα υποδίκων ή καταδίκων εγκληματιών. Και πέρα από δημοσιεύματα και καφενειακές συζητήσεις, καμιά αντίδραση για την καταφανή παραβίαση του τουρκικού drone, με υπέρπτηση σε ελληνικό έδαφος. Λες και έχει υποστεί λοβοτομή ο λαός, και ανέχεται τα πάντα.

Μάλιστα δε, κατά τις δημοσκοπήσεις η κυβέρνηση, η οποία έχει αποτύχει παντού, χωρίς να παρουσιάσει κάτι θετικό έστω και σ’ έναν τομέα, πλην των διορισμών των στελεχών της σε προνομιούχες θέσεις, φέρεται ότι επιτυγχάνει ποσοστά άνω του 20%. Ποιοι είναι άραγε αυτοί -αναλογικώς, περί τα δύο εκατομμύρια Έλληνες- που είναι ικανοποιημένοι από την κυβερνητική πολιτική και δεν παρατηρούν την διάλυση του αστικού κράτους;

Ως προς την εξωτερική πολιτική, η υπεραισιόδοξη εκκίνηση του ΥΠΕΞ και του πρωθυπουργού, τείνει να καταλήξει σε τραγωδία, ιδίως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ούτε καν μπόρεσαν να κατανοήσουν, αυτό που κατανόησε Ιρακινός βουλευτής του κόμματος «Συμμαχία Κράτους Δικαίου», Μενσούρ Μπουεϊτζί, αναφερόμενος στις τουρκικές αεροπορικές επιδρομές στο ιρακινό Κουρδιστάν και στις τουρκικές απειλές.

Δήλωσε ότι «ο Ερντογάν δεν μιλά τη γλώσσα της διπλωματίας, γι’ αυτό πρέπει να απαντηθεί σε μια γλώσσα που να καταλαβαίνει». Ο Μενσούρ Μπουεϊτζί πρόσθεσε ότι «η ιρακινή κυβέρνηση πρέπει να προσεγγίσει το τουρκικό κράτος με τον ίδιο τρόπο που εκείνο την προσεγγίζει. Ο Ερντογάν δεν μιλά τη γλώσσα της διπλωματίας, η μόνη γλώσσα που μιλά είναι της βίας. Ο Ερντογάν ονειρεύεται την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Θέλει να καταλάβει την περιοχή και εκμεταλλεύεται τα τρέχοντα προβλήματα στις γειτονικές χώρες».

Ο Σταύρος Λυγερός, στην ιστοσελίδα του, αναρωτιέται για την απουσία της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής. Είναι αυτό που φωνάζω χρόνια τώρα, και από αυτήν την στήλη, αφενός ότι είναι άσχετοι όσοι όντως πιστεύουν πως τα προβλήματα με τους Τούρκους θα λυθούν μέσω διαλόγου -και δεν εννοώ, αυτούς που εκτελούν εντολές- και δεν αντιλαμβάνονται ότι οι συνεχείς υποχωρήσεις αυξάνουν τη βουλιμία ενός απολίτιστου γείτονα.

Γράφει ο Λυγερός, για τις υπερπτήσεις των drones: «Όπως είναι προφανές, η αναχαίτιση τέτοιων μη επανδρωμένων αεροσκαφών κοστίζει συγκριτικά πολύ σε καύσιμα και επίσης καταπονεί την ελληνική πολεμική αεροπορία. Οι Τούρκοι μπορούν να στέλνουν συνεχώς τέτοια αεροσκάφη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πως θα αντιδράσει η Αθήνα. Θα συμβεί ό,τι έχει συμβεί με τις παραβιάσεις και τις υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών;

» Εάν γίνει ανεκτή αυτή η πρακτική, το αποτέλεσμα μπορούμε να το προβλέψουμε. Ο ελληνικός εναέριος χώρος θα γεμίσει από πτήσεις τέτοιων αεροσκαφών. Υπάρχει, βεβαίως, και η επιλογή τουλάχιστον για τις περιπτώσεις των υπερπτήσεων να ενεργοποιείται η αντιαεροπορική άμυνα. Αρχικά με προειδοποιητικά πυρά και εάν το τουρκικό μη επανδρωμένο δεν απομακρυνθεί άμεσα, τα πυρά να έχουν σκοπό την κατάρριψη».

Ο Σταύρος Λυγερός ανήκει στον χώρο της πατριωτικής Αριστεράς. Δεν είναι ούτε χρυσαυγίτης, ούτε ακροδεξιός, για να βρουν πρόσχημα οι δήθεν προοδευτικοί της κυβέρνησης και των παράκεντρων που τη υποστηρίζουν, να τον κατηγορήσουν ως πολεμοχαρή.

Το ερώτημα είναι απλό: Αν κατέρριπταν το drone οι ελληνικές δυνάμεις, τι θα συνέβαινε; Γενικό πόλεμο, δεν μπορεί να διεξάγει η Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση μας διαβεβαιώνει, ότι είναι προστατευμένο το ελληνικό έδαφος, και έχει έτοιμη την απάντηση σε περίπτωση παραβίασης. Πότε λοιπόν θα δοθεί αυτή η απάντηση; Όταν θα πετούν τα drones πάνω από την Αθήνα; Θα είναι αργά.

Τώρα δε, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, όπου δεν διακυβεύεται μόνον η εξουσία στην Τουρκία, αλλά και αν θα κλειστεί στη φυλακή η οικογένεια Ερντογάν, θα διακινδυνεύσει επεισόδιο, που σε περίπτωση αποτυχίας -βέβαιης- θα χάσει τα πάντα;

Είχα γράψει, μόλις συνελήφθησαν οι δυο στρατιωτικοί μας -που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο υποστηρικτής των αντιρρησιών συνείδησης Φ. Κουβέλης, ο πλέον ακατάλληλος για το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, διαβεβαίωναν τον λαό ότι πρόκειται περί συνοριακού επεισοδίου, που θα λήξει εντός ολίγου, πως οι ελληνικές δυνάμεις συνέλαβαν Τούρκο αξιωματικό, σε ανάλογο επεισόδιο. Και κατάλαβαν τότε οι Τούρκοι, ότι δεν παίζουμε.

Δείγμα, της παντελούς αδυναμίας να κατανοήσουν το αλφάβητο της πολιτικής, αλλά ανέλαβαν να σώσουν τον λαό.


voria.gr

Τι θα κάνει ο Ερντογάν με την Ελλάδα μέχρι τις εκλογές


Aυτό που θέλει o τούρκος Πρόεδρος είναι στις 24 Ιουνίου να πετύχει μια «καθαρή» νίκη που θα τον καταστήσει κυρίαρχο και με άνεση να σχεδιάσει τη συνταγματική αναθεώρηση
Γράφει ο Βασίλης Κανέλης
Το σκληρό χαρτί της αδιαλλαξίας για τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς από τη μια αλλά και την ακραία ρητορική, αλλά χωρίς περαιτέρω πολεμικές ενέργειες από την άλλη, θα παίξει ο Ταγίπ Ερντογάν. Ολες οι εκτιμήσεις που κάνουν διεθνολόγοι και πολιτικοί αναλυτές συγκλίνουν στην άποψη ότι το επόμενο δίμηνο μέχρι τις τουρκικές εκλογές θα είναι πολύ δύσκολο για την Ελλάδα, όμως, δεν θα υπάρξουν επικίνδυνες φάσεις. Ουσιαστικά τονίζουν ότι δύσκολα η τουρκική κυβέρνηση θα ρισκάρει ένα «θερμό» επεισόδιο στο Αιγαίο διότι δεν γνωρίζει που θα καταλήξει ένα τέτοιο περιστατικό.

Ο Ταγίπ Ερντογάν αυτό που θέλει είναι στις 24 Ιουνίου να πετύχει μια «καθαρή» νίκη που θα τον καταστήσει κυρίαρχο και με άνεση να σχεδιάσει τη συνταγματική αναθεώρηση. Και θα λειτουργεί σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο «τόσο.. όσο». Δηλαδή θα κινείται σε τεντωμένο σκοινί αλλά δεν θα κάνει πράξεις που θα σπάσουν αυτό το σκοινί.

Πάνω στον καμβά της αποφυγής μιας πολεμικής σύγκρουσης με την Ελλάδα αλλά με διατήρηση της προκλητικότητας από τον ίδιο ή από στελέχη που βρίσκονται κοντά του, θα κινηθεί μέχρι τις κάλπες. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Φίλη, διευθυντή των ερευνητικών προγραμμάτων του Ινστιτούτου Διεθνούς Ανάλυσης:

«Ακόμη και έτσι, πάντως, δύσκολα θα ρισκάρει την πρόκληση μίας θερμής κατάστασης στο Αιγαίο. Και αυτό για τους εξής λόγους: το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά αβέβαιο για να αναληφθεί ανάλογο ρίσκο, η επέμβαση στη Συρία μπορεί να λάβει αρνητική τροπή ανά πάσα στιγμή (ιδίως μετά την εμπλοκή του Τελ Αβίβ με στόχο τον Ιράν), η ελληνική αποτρεπτική ισχύς παραμένει υψηλή, ενώ ελλοχεύει και ο κίνδυνος πρόκλησης επιπρόσθετων επιπλοκών με τη Δύση. Αυτές οι παράμετροι ασφαλώς σταθμίζονται από την τουρκική ηγεσία.

Όπως αναφέρω στο βιβλίο μου «Τουρκία, Ισλάμ, Ερντογάν», ο Τούρκος πρόεδρος προτιμά την ειρήνη με την Ελλάδα αλλά με τους δικούς του όρους. Κατ’ αυτόν, οι όποιοι συμβιβασμοί γίνουν πρέπει να λάβουν υπόψη τους όχι το διεθνές δίκαιο, αλλά τους συσχετισμούς ισχύος. Έτσι, θέλει να μας σύρει σε μία διαπραγμάτευση (όπου ευελπιστεί ότι η ατζέντα θα έχει εκ των πραγμάτων ενσωματώσει τις αναβαθμισμένες τουρκικές αξιώσεις) και όχι να οδηγηθούμε σε ένα πόλεμο με απρόβλεπτο αποτέλεσμα.

Από την άλλη, καλλιεργεί μεθοδικά ένα ασφυκτικό για την ελληνική πλευρά περιβάλλον, με απειλές, ελεγχόμενες εντάσεις, συστηματικές αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας, αυξομείωση των προσφυγομεταναστευτικών ρευμάτων, αποσκοπώντας στην ομηρία της Αθήνας προκειμένου η τελευταία σταδιακά να καθίσταται πιο δεκτική, πειθαρχώντας (όπου χρειάζεται) χωρίς ιδιαίτερες αντιρρήσεις».

Με απλά λόγια θα ζήσουμε μια ελεγχόμενη πρόκληση με τον Ερντογάν να έχει «άσο» στο μανίκι του και μοχλό πίεσης τους Ελληνες στρατιωτικούς που είναι φυλακισμένοι στην Ανδριανούπολη.
Από την άλλη η Ελλάδα δεν θα πρέπει να ξεχνά κάτι πολύ βασικό. Οσο κι αν η εξουσία Ερντογάν φαντάζει αδιάλλακτη, ακραία, προκλητική, απειλητική για τη χώρα μας, εντούτοις στα 15 αυτά χρόνια που κυριαρχεί ο «Σουλτάνος» δεν υπήρξαν σοβαρά επεισόδια. Ηταν μια ελεγχόμενη σχέση γειτόνων με μακραίωνη καχυποψία και τίποτε παραπάνω.

Κι όπως λένε όσοι γνωρίζουν καλά την κατάσταση στην Τουρκία, οι αντίπαλοι του Ερντογάν είναι πολύ πιο ακραίοι αφού κατηγορούν τον Τούρκο πρόεδρο για ενδοτισμό και για το γεγονός ότι δεν έχει εισβάλλει σε ελληνικά νησιά. Η «γκρίζα Λύκαινα» Ασκενέρ για παράδειγμα χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα ακραίες κι επιθετικές απόψεις.

Οι εκλογές

Κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο Ερντογάν θα κάνει περίπατο, θα πρέπει να αναθεωρήσουν και να περιμένουν πιο σκληρές δηλώσεις που θα συσπειρώσουν τον τουρκικό λαό. Ερευνα που δημοσίευσε χθες η εθνικιστική/κεμαλική εφημερίδα Sözcü (4η σε κυκλοφορία στην Τουρκία), με τίτλο «Erdoğan: 45,6%, Akşener 41,8%» αναφέρεται στις εκτιμήσεις της εταιρείας Gezici. Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις είναι οι εξής:

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Τουρκίας;
Οικονομία
48,6%
PKK
38,8%
Ανεργία
36,7%
FETÖ
24,7%
Εκπαίδευση
20%
Σύροι
17,7%
Παρανομία
12,1%

Ποιον θα ψηφίσετε στις προεδρικές εκλογές;
Tayyip Erdoğan
43,5%
Meral Akşener
18,6%
Ahmet Türk
11,1%
Kemal Kılıçdaroğlu
9,7%
İlker Başbuğ
9,5%
Abdullah Gül
5,3%
Temel Karamollaoğlu
1,5%

Στην περίπτωση που πραγματοποιηθεί αναμέτρηση μεταξύ Erdoğan και Αkşener στο δεύτερο γύρο, ο Erdoğan λαμβάνει το 45,6% των ψήφων ενώ η Αkşener το 41,8%. Παράλληλα το ποσοστό των αναποφάσιστων υπολογίζεται σε 12,6%.
Εάν το ζευγάρι του 2ου γύρου είναι οι Erdoğan και Gül, τότε ο Erdoğan λαμβάνει το 42,8% και ο Gül το 23,5% ενώ το ποσοστό των αναποφασίστων φτάνει στο 33,7%.

Ποιο κόμμα θα ψηφίσετε στις βουλευτικές εκλογές;
AKP
45,8%
CHP
19,7%
İYİ Parti
16,3%
HDP
9,7%
MHP
7%
SP
0,8%

Στην περίπτωση που πραγματοποιηθεί η συμμαχία ‘Κεντροδεξιά’ [αποτελούμενη  από το İYİ Parti, το Κόμμα Ευτυχίας (Saadet Partisi), το Δημοκρατικό Κόμμα (Demokrat Parti) και το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας (Anavatan)] το ποσοστό των κομμάτων υπολογίζεται ως εξής:
AKP-MHP
48,2%
İYİ Parti – SP – DP – ANAP
23,4%
CHP
18,9%
HDP
9,5%

In


kostasxan

Ο Κώδικας DNA Αποτυπωμένος σε Αρχαία Κρητική Περικεφαλαία του 600 π.Χ.


Στην εικόνα αυτή παρατηρούμε κάτι το αξιοπερίεργο. Είναι μια χάλκινη παράσταση πάνω σε κράνος 650 – 600 π.Χ. που βρέθηκε στο Ιερό Αφρατί της Κρήτης και τώρα βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης. Αναπαριστά
δύο φίδια συμπλεκόμενα όπως αυτά του Κηρυκείου σε σχήμα DNA που δεξιά και αριστερά του σχήματος βρίσκονται οι γιοί του Βορέα, Ζήτης και Καλάις οι οποίοι πετούσαν με υποπόδια.
Στη λεζάντα που βρήκα την εικόνα αυτή είδα να αναφέρονται σαν δαίμονες. Ποιος είναι όμως αυτός που τους ονόμασε δαίμονες αφού οι τοπικοί μύθοι είναι ανεπαρκώς γνωστοί ώστε να αποσαφηνιστεί τι συμβολίζει η παράσταση και που μέχρι στιγμής δεν έχει προσδιοριστεί η εξήγηση του συμβολισμού της. Παρατηρώντας όμως προσεκτικά την ενδιαφέρουσα αυτή παράσταση διαπιστώνουμε ότι αναμφίβολα υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο και αξιοπερίεργο.
Είναι δύο φίδια, σύμβολα θετικής και αρνητικής ενέργειας και που οι ενέργειες αυτές, τα φίδια, συμπλέκονται και κοιτάζονται αντικριστά όπως αυτά του Κηρυκείου, χωρίς ράβδο στη μέση, είναι ακριβώς το σχήμα του γενετικού κώδικα DNA. Οι δαίμονες όπως αναφέρονται που βρίσκονται δεξιά και αριστερά των φιδιών κρατάνε με το ένα χέρι τους τα φίδια από το λαιμό, ενώ τα πρόσωπά τους τα αποστρέφονται.
Τα πόδια τους με πέδιλα φτερωτά πατάνε πάνω στους όφεις καθιστώντας φανερό ότι βρίσκονται από κοινού σε μια κίνηση χορού κάποιας ιδιαίτερης τελετουργίας θα έλεγα. Η αποστροφή των προσώπων από τα φίδια πιθανόν να είναι η στιγμή κάποιας κίνησης του υπερκόσμιου χορού τους.
Φτερά κρέμονται από την πλάτη του με ιμάντες, όπως και στα πόδια τους που υποδηλώνει κάτι το υπεραισθητό και αυθυπόστατο. Υπάρχει έντονη δράση, ένας χορός έκστασης, ένας οργασμός πνευματικής ανάτασης που οι δύο ενέργειες βρίσκονται σε στιγμή υπερβατικής προσέγγισης δημιουργώντας έτσι την Τρίτη ενέργεια, αποτέλεσμα της δυαδικότητας, η οποία αντιπροσωπεύει εκείνη του Αγίου Πνεύματος.
Είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, η οντότητα με το θείο Πνεύμα μέσα του το κομμάτι της ενέργειας που προήλθε από την ένωση της θηλυκής και αρσενικής Αρχής. Είναι μια σύνθεση μεγαλείου θεϊκού.
Εδώ αξίζει να προσεχθεί η λεπτομέρεια η οποία υπάρχει στο κάτω μέρος της παράστασης αυτής. Είναι δύο λέοντες που βρίσκονται κάτω από τις ουρές των φιδιών με αντικριστά τα κεφάλια τους. Τα πρόσωπά τους καθώς είναι αντίκρυ το ένα με το άλλο γίνονται ένα. Δύο λέοντες με ένα πρόσωπο επαληθεύουν και δικαιώνουν, θα μπορούσα να πω, την ως άνω θεωρία, ότι δηλαδή οι δύο ενέργειες γίνονται μία προερχόμενη από τη μεγαλειώδη θεία ένωση και είναι το αποτέλεσμα της δυαδικότητας.
Μοναδική Περικεφαλαία με Μοναδικά Σύμβολα
Η εικόνα λοιπόν της παράστασης αυτή πάνω στο κράνος, είναι κατανοητό ότι αναπαριστά τη γένεση του ανθρωπίνου όντος με το συμβολισμό του κώδικα DNA ο οποίος πρόσφατα, το 1996, ανακαλύφτηκε από τους επιστήμονες της εποχής μας ενώ οι αρχαίοι πρόγονοί μας γνώριζαν τον κώδικα αυτό 2500 χρόνια πριν αφού αναφέρονται σ αυτόν ο Ηράκλειτος και ο Εμπεδοκλής. Είναι φανερό λοιπόν ότι, οι αρχαίοι πρόγονοί μας διέθεταν περισσότερο μυαλό από τους ανθρώπους της εποχής μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο
«Ακολουθώντας τα ίχνη του φιδιού»
έκδοση 2010 της Μαρίας Νικολουδάκη – Ρουτσιέρη
Σε περίπτωση που το κείμενο χρησιμοποιηθεί να γίνει αναφορά στο όνομα της συγγραφέως Μαρίας Νικολουδάκη – Ρουτσιέρη
Εδώ με την άδεια της συγγραφέως



Μια αποσυνδεμένη και ασύδοτη άρχουσα τάξη, γεμάτη υπεροψία και ακόρεστη δίψα εξουσίας - Η μέρα των λογαριασμών έρχεται.



Ο Δρόμος Για το 2025. Ετοιμαστείτε Για Ένα Πολυκεντρικό Κόσμο

Mike Krieger, Zero Hedge via Liberty Blitzkrieg blog, 18-4-18

[Ο Βραζιλιανής καταγωγής Αμερικανός Mike Krieger , σπούδασε Μηχανικός Λογισμικών Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ,
δημιούργησε με συμφοιτητή του το Instagram , έγινε πολυεκατομμυριούχος σε πολύ νεαρή ηλικία, ίδρυσε και προικοδότησε φιλανθρωπική οργάνωση που χρηματοδοτεί εγχειρήσεις και υποτροφίες, εγκατέλειψε τις κερδοφόρες επιχειρήσεις και σε ηλικία 32 ετών μάχεται ,με την ηλεκτρονική εφημερίδα του Liberty Blitz (Κεραυνός Ελευθερίας), για την διάσωση πολιτισμικών αξιών που φαλκιδεύονται και συντρίβονται στην χώρα του και σε πολλές άλλες. Τα άρθρα του απολαμβάνουν διεθνούς ζήτησης και αναδημοσιεύονται ευρύτατα στα ομόδοξα κοινωνικά δίκτυα. Στο παρόν άρθρο προβλέπει την προσεχή κατάρρευση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, επειδή έχει πάψει να είναι επωφελής για τον μέσο Αμερικανό, όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Aν με πίεζαν να περιγράψω όσο το δυνατό λακωνικότερα πως νομίζω πως θα μοιάζουν τα προσεχή χρόνια, απλά θα θα ανέφερα την ακόλουθη ρήση, που αποδίδεται λανθασμένα στον Λένιν:
« Είναι δεκαετίες όπου τίποτα δεν συμβαίνει και είναι βδομάδες όπου συμβαίνουν δεκαετίες.»

Θα υπάρξουν πολλές τέτοιες εβδομάδες από τώρα ως το 2025, με τελικό αποτέλεσμα την ανάδυση ενός πολυκεντρικού κόσμου που θα ανατρέψει μόνιμα το αποκρουστικό αμερικανικό αυτοκρατορικό πρότυπο.

Από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ πέτυχαν να διατηρήσουν μιαν παγκόσμια κυριαρχία χωρίς προηγούμενο. Σε σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη είχε εδραιωθεί η αναπόδραστη και καταπιεστική αμερικανική επιρροή, τόσο πολιτιστική όσο και οικονομική. Η ισχύς αυτής της επιρροής δεν πηγάζει από το ύψος του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος, αλλά από το Χόλυγουντ, την λαϊκή μουσική και τα τηλεοπτικά θεάματα. Η επίδραση της αμερικανικής αυτοκρατορίας στον πλανήτη, αυτά τα 70 τελευταία χρόνια υπήρξε εξαιρετική, αλλά όπως όλα και αυτή θα περάσει. Πιστεύω πως αυτό το τέλος θα έρθει γύρω στο 2025.

Όταν λέω κάτι τέτοια μερικοί άνθρωποι νομίζουν πως εύχομαι για το τέλος του κόσμου. Υποθέτω πως κάπως έτσι θα μοιάζει σε πολλούς, επειδή μια τέτοιου μεγέθους αλλαγή προτύπου θα έχει πράγματι μνημειώδεις παγκόσμιες συνέπειες. Ωστόσο ο κόσμος θα συνεχίσει την πορεία του, μόνο πως θα είναι ένας πολύ διαφορετικός τόπος.

Τούτου λεχθέντος, οι Αμερικανοί δεν πρέπει να βλέπουν τα πάρα πάνω σαν αγγελία της Αποκάλυψης. Δεν είναι υγιές και ανθεκτικό στον χρόνο ένα έθνος να κυριαρχεί έτσι στον πλανήτη για τόσον πολύ καιρό. Σε πολλούς από εμάς αρέσει να πιστεύουμε ότι μια καλοπροαίρετη παγκόσμια αυτοκρατορία υπό φιλόσοφους βασιλείς θα ήταν μια χαρά, αλλά το πρόβλημα είναι πως κάτι τέτοιο ανήκει στον χώρο της φαντασίας. Αυτό που συμβαίνει στην γήινη πραγματικότητα είναι -κατά τον Λόρδο ‘Ακτον- ότι « η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Αυτό ακριβώς συνέβη στις ΗΠΑ.
Η χώρα λεηλατήθηκε και λαφυραγωγήθηκε με αρπαχτική ζέση τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ μια ασύδοτη τάξη ανθρώπων, τους οποίους αποκαλώ κορυφαία αρπακτικά, δρουν κατά βούληση με πλήρη δικαστική ασυλία. Ο απλός άνθρωπος ρίχνεται στην φυλακή με το παραμικρό πλημμέλημα, ενώ οι κάτοχοι πολύ μεγάλων κεφαλαίων, που κατέστρεψαν με απάτες την παγκόσμια οικονομία, αποσύρονται άνετα στα ανάκτορά τους. Η αμερικανική αυτοκρατορία δεν εξασφαλίζει πλέον οφέλη στον μέσο Αμερικανό, αντίθετα διοχετεύει συστηματικά όλα τα λάφυρα σε ένα συνεχώς μικρότερο μόριο του πληθυσμού. Ο περισσότερος κόσμος το βλέπει ήδη και ο μέσος Αμερικανός πολίτης αρχίζει επίσης να το βλέπει. Και αυτό δεν είναι καλό για το Κατεστημένο.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος γιατί η αμερικανική άρχουσα τάξη συνεχώς ψεύδεται στο κοινό, με το κούφο αφήγημά της ότι η υπερπόντια αμερικανική στρατιωτική δράση ορμάται από ανθρωπιστικές φροντίδες και από την επιθυμία της να διαδώσει την Δημοκρατία. Τίποτα δεν είναι ανακριβέστερο. Στην πραγματικότητα, κίνητρο για κάθε σημαντική αμερικανική στρατιωτική ενέργεια στο εξωτερικό είναι το χρήμα και η εξουσία. Οι ανθρωπιστικές ανησυχίες παίζουν μηδενικό ρόλο. Όχι περιορισμένον, ή μικρό ρόλο, σκέτα μηδενικό.

H Caitlin Johnstone πρόσφατα συνόψισε τι συμβαίνει στην γεωπολιτική με την ακόλουθη παράγραφο:

Η βιομηχανία αφηγημάτων των ΜΜΕ προσπαθεί να φαίνεται απορροφημένη με τα χημικά όπλα, την παρέμβαση σε εκλογές, την δηλητηρίαση τέως κατασκόπων, τα ανθρωπιστικά προβλήματα, ενώ στην πραγματικότητα το πρόβλημά της ήταν πάντα πως θα αυξήσει την εξουσία και την επιρροή των ολιγαρχών και των συνδεομένων με αυτούς μυστικών και στρατιωτικών υπηρεσιών που κυβερνούν την Δυτική Αυτοκρατορία. Όλες οι πολεμικές συγκρούσεις που βλέπουμε δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα εξαιρετικό άθροισμα δυνάμεων που κεντρίζουν και πιέζουν απρόθυμες κυβερνήσεις για να τις εξαναγκάσουν σε υποταγή, πριν από την αναδόμηση της διεθνούς εξουσίας σε ένα πολυκεντρικό κόσμο.

Το μεγαλύτερο τώρα πρόβλημα του αμερικανικό κατεστημένου είναι πως ο κόσμος δεν χάφτει πλέον αυτό το αφήγημα. Σίγουρα δεν το πιστεύουν στο εξωτερικό, αλλά ακόμη και εδώ στην Αμερική αρχίζουν να μη το πιστεύουν. Οι Αμερικανοί πολίτες αρχίζουν τελικά να βλέπουν την απάτη σ΄αυτούς τους ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς.

Θα ήταν ίσως διαφορετικά εάν ο μέσος Αμερικανός έβλεπε οφέλη από την αμερικανική αυτοκρατορία, αλλά δε βλέπει. Αυτό που βλέπει είναι πως η λεία πηγαίνει όλη σε μια μικρή δράκα ανθρώπων της τάξης των κορυφαίων αρπακτικών, ενώ η ζωή δεκάδων εκατομμυρίων Αμερικανών συνθλίβεται από καταρρέουσες υποδομές, ένα τελείως αποσαθρωμένο σύστημα υγείας, συνεχή ασύδοτη χρηματοπιστωτική λεηλασία, κατακρεούργηση των πολιτικών ελευθεριών και μιαν καθολικά επισφαλή επιβίωση στην κόψη του οικονομικού ξυραφιού.

Οι μόνοι που δεν βλέπουν πόσο δυσλειτουργική είναι η αμερικανική αυτοκρατορία είναι αυτοί που την διοικούν. Το αμερικανικό Κατεστημένο, που σύγκειται από ένα ετερόκλητο άθροισμα προυχόντων του κύκλου του χρήματος, των μυστικών υπηρεσιών, των ΜΜΕ, του Κογκρέσου, του Στρατιωτικό-Βιομηχανικού Συμπλέγματος κλπ., διαφωνούν μεταξύ τους για πολλά πράγματα, αλλά επί ενός συμφωνούν απόλυτα: Ότι η αμερικανική αυτοκρατορία πρέπει όχι μόνο να διατηρηθεί αλλά και να επεκταθεί. Το μεγάλο πρόβλημα γι΄αυτούς είναι πως δεν είμαστε πια στο 1995 -αλλά η είδηση δεν τους ήρθε ακόμη.

Το αμερικανικό Κατεστημένο είναι πολύ απασχολημένο, είτε με το να κάνει καραβιές λεφτά, είτε με το να κινεί στο πληκτρολόγιο πολέμους με τις ζωές άλλων λαών, για να αντιληφτεί τι γίνεται τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό. Μια αποσυνδεμένη και ασύδοτη άρχουσα τάξη, γεμάτη υπεροψία και ακόρεστη δίψα εξουσίας, είναι το στοιχείο-πυρήνας κάθε αυτοκρατορικής κατάρρευσης. Και τέτοιοι υπάρχουν κοπάδια στην Αμερική αυτή την στιγμή. Η μέρα των λογαριασμών έρχεται.



ΠΗΓΗ

Τα fake news τώρα και σε παιχνίδι!!!


Τα fake news τώρα και σε παιχνίδι!!!

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ,

δημιούργησαν ένα διαδικτυακό παιχνίδι το οποίο έχει ως στόχο να βοηθάει τον χρήστη να αναγνωρίζει τα fake news (ψεύτικες ειδήσεις).

Μέσω αυτού του παιχνιδιού, το οποίο διατίθεται ΔΩΡΕΑΝ, οι παίχτες έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίζουν τις καλές και αυθεντικές ειδήσεις. Αυτό ακούγεται πολύ καλό αλλά εννοείται ότι δεν είναι.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, οι παίχτες έχουν ως στόχο να διαμοιράζουν ψεύτικες ειδήσεις, με σκοπό να μάθουν το τι συμβαίνει.

Προσοχή!

Οι χρήστες αυτού του παιχνιδιού, επινοούν θεωρίες συνωμοσίας οι οποίες έχουν να κάνουν με την Παγκόσμια κυβέρνηση, με τους χημικούς αεροψεκασμούς και γενικότερα με ότι βρίσκεται στο παρασκήνιο.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η Παγκόσμια κυβέρνηση προωθεί την παραπληροφόρηση και με απλό τρόπο προσπαθεί να «βγάλει» ψεύτικες τις ειδήσεις που δεν την συμφέρουν. Μιλάμε δηλαδή για την απόλυτη προσπάθεια φίμωσης όλων των ελεύθερων φωνών.

Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι ήδη έχουν συνηθίσει στην ιδέα ότι όσες ειδήσεις δεν γίνονται γνωστές από τα «έγκριτα» ΜΜΕ της Νέας Τάξης, είναι ψεύτικες και επικίνδυνες.

Το παιχνίδι που διαβάσατε παραπάνω, οι χρήστες δεν χρειάζεται να το πληρώσουν αφού διατίθεται δωρεάν. Όλες οι προπαγάνδες έρχονται δωρεάν και με ωραίο περιτύλιγμα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έχουμε ακούσει ακόμα και πολιτικούς να ονομάζουν fake news τις ειδήσεις που δεν τους συμφέρουν.

Η τεχνολογία λοιπόν βοηθάει την Παγκόσμια εξουσία και αυτό είναι γεγονός!


el.gr 

Κακώς Σκέπτεσθαι Κακώς Δραν


Κακώς Σκέπτεσθαι Κακώς Δραν

Ρεαλισμός, Κυνισμός, Μηδενισμός και οι ωφελιμιστικές πλάνες.

Τι σχέση μπορεί να έχει με τον πληθωρισμό και την κακοποίηση των εννοιών του Πραγματισμού, του Κυνισμού και του Μηδενισμού; Πώς η βεβιασμένη τάση για δημιουργία θεσφάτων και «κανόνων» φέρνει τέτοιες έννοιες λάθος στις σκέψεις μας και τελικά -το πιο ουσιαστικό- να είναι οι δράσεις μας αναποτελεσματικές; Το κακώς σκέπτεσθαι σημαίνει κακώς δραν.

Η κατάρρευση της Αναγέννησης, έρχεται με τον Διαφωτισμό και μαζί με αυτόν, καταρρέουν όλες οι ελπίδες για να Ανθρωπογονήσει όλη η Γηραιά Ήπειρος. Επειδή το παρόν δεν θα ασχοληθεί άμεσα με τον Διαφωτισμό, η κατάρρευση των ελπίδων για Ανθρωπογονία, δεν μηδενίζει προσωπικότητες του Διαφωτισμού που προσέφεραν ακόμη και ως δημιουργοί ύλης για περαιτέρω κριτική και δημιουργία, αλλά αφορά το «λογισμικό» -θα λέγαμε στη γλώσσα της τεχνολογίας- στο οποίο επικάθισε ο Διαφωτισμός, η αλαζονεία η οποία μέχρι και τις μέρες μας διατηρείται σε ακαδημαϊκούς και ουχί μόνον, κύκλους αλλά και η τυπολατρεία και η παραπομπομανία και τελικά, η αντίφαση του ίδιου του Διαφωτισμού του οποίου πυρήνας ήταν το δόγμα «μας ενδιαφέρει το ΤΙ είπε κάποιος και όχι ΠΟΙΟΣ το είπε», καταφεύγοντας μέσω παραπομπών στην προσωπολατρεία και στην καταδίκη κάθε επιστημονικής αρχής.

«Μακιαβελισμός» παρεξηγήσεις και κακές μεταφράσεις.

Ο Νικολό Μακιαβέλι, αν υπακούσουμε τη θεωρία των συνειρμών, φέρνει στο νου κάτι «σκοτεινό», κάτι «ανήθικο» και βέβαια κάτι «κυνικό». Στη θεωρία των Διεθνών Σχέσεων, ο Μακιαβέλι θεωρείται ένας από τους πατέρες του πολιτικού ρεαλισμού, μετά τον Θουκυδίδη. Στο σύνολο του έργου του, έχει μια ελληνικότητα η οποία είναι αξιοζήλευτη και μπορεί να συγκριθεί με έργα όπως είναι το «Στρατηγικόν» το οποίο αφορά τη βυζαντινή στρατηγική σκέψη. Ο ελληνο-ρωμαϊκός πολιτισμός, αναγεννάται κατά την περίοδο της Αναγέννησης και ο Μακιαβέλι είναι ένα γνήσιο τέκνο αυτής της σχολής σκέψης.

Ο Μακιαβέλι, είναι ο θεμελιωτής του σύγχρονου μάνατζμεντ και της διοικητικής επιστήμης. Η ατυχία του, ήταν οτι έπεσε σε χέρια θεωρητικών ανθρώπων, όπως και ο Θουκυδίδης ο οποίος είτε υποτιμάται εντελώς, είτε υπερεκτιμάται. Ο Διαφωτισμός και ο διακόπτης του ΟΝ/OFF που έχει αφήσει για κάθετί, βρίσκεται παντού. Παρόλα αυτά, οπως είπαμε, ο Μακιαβέλι αναφέρεται ως «κυνικός». Στο έργο του ο Μακιαβέλι, μάλλον εκφράζει τον πόνο του που οι άνθρωποι «ρέπουν προς το κακό» (όπως χαρακτηριστικά υποστήριζε ο Θουκυδίδης) παρά το προτείνει και πόσο μάλλον το επαινεί.

Ο Κυνισμός, αφορά ένα φιλοσοφικό κίνημα και μια πρόταση ζωής η οποία αναπτύχθηκε στην Αρχαία Ελλάδα και στον πυρήνα αυτής της πρότασης ζωής, βρίσκεται η αδιαφορία. Όχι η πολιτική αναρρίχηση, ούτε η πολιτική επιβίωση. Ο Διογένης, ο άνθρωπος ο οποίος λάτρευε ο Μέγας Αλέξανδρος μολονότι ο πρώτος τον χαρακτήριζε «άθλιο», (παρόλο που του έτρεφε σεβασμό) θεωρώντας πως ασχολείται με το ποταπό (για τον Κυνισμό) άθλημα του πολιτικού και στρατηγικού σχεδιασμού. Αυτό άλλωστε ζήλεψε στον Διογένη ο Μέγας Αλέξανδρος, την αδιαφορία και την ελευθερία του.

Ο Κυνισμός, από όσα έχουν διασωθεί από διαλόγους του Διογένη αλλά και από την μελέτη του πνεύματος αυτής της πρότασης ζωής, προτάσσει την πλήρη αδιαφορία οποιουδήποτε τεχνητού (μαζικού και οργανωμένου) κοινωνικού μορφώματος και η σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση. Η έμφαση στις άκαμπτες ηθικές αρχές, η καταπάτηση κάθε μορφής εξάρτησης (σε υπερβολικό βαθμό αρκετές φορές) θυμίζει έντονα χαρακτηριστικά μοναχισμού.

Ειρωνευόμενος ο Διογένης κάποτε τον Πλάτωνα, παρουσίασε σε δημόσιο χώρο ένα οικόσιτο πτηνό και αφού το μάδησε, κρατώντας τα φτερά του όσο το δυνατόν λιγότερο εκτεθειμένα στη θέα του κόσμου είπε «Αυτός είναι ο άνθρωπος που μας λέει ο Πλάτωνας», καθώς ο Πλάτων είχε ορίσει τον άνθρωπο ως «δίποδον και άπτερον ον». Η περιφρόνηση προς το ορίζειν (βασική μέθοδος της πλατωνικής και της σωκρατικής διδασκαλίας) αποτελεί επίσης ένα βασικό χαρακτηριστικό του Κυνισμού, ο οποίος εκ του ονόματός του, προσκαλεί τον άνθρωπο σε έναν βίο που αρμόζει στους Κύνες.

Επομένως, ο Κυνισμός, με τον Πραγματισμό, δεν έχει ουδεμία σχέση. Ο τελευταίος, αφορά το λελογισμένο ρίσκο, την επιλογή μέσα από προεπιλογές κατά το μη χείρον βέλτιστον, την απόκτηση σχετικών κερδών και τη συνεχή και άκοπη χρήση της μεθόδου υπολογισμού κόστους-οφέλους. Ο Πραγματισμός, επηρεάστηκε από τον βρετανικό Ωφελιμισμό και στη συνέχεια ανακατεύτηκε με την κακή ερμηνεία του Κυνισμού έτσι ώστε Κυνικός, να σημαίνει ο πλήρως ωφελιμιστής και ως κοινωνικό χαρακτηρισμό, να ταυτίζεται με την αντικοινωνική συμπεριφορά. Σίγουρα, όταν ο Διογένης προσέβαλε διακριτικά τον Μέγα Αλέξανδρο όταν ο τελευταίος του έστειλε ως φάρσα ένα πιάτο με κόκκαλα για δώρο, λέγοντάς του πως το δώρο είναι εξαίσιο για Κυνικό αλλά ευτελές για έναν βασιλιά, δεν εννοούσε κάποιον ωφελιμισμό υπέρ του.

Ενός κακού, μύρια έπονται και μηδενίζονται.

Σχετικά πρόσφατα, συγγραφείς και «φιλόσοφοι» της Ελλάδος της πνευματικής πενίας, ορισμένοι μάλιστα διάσημοι για την ερωτομανία τους αλλά και για τις υστερικές τους εξάρσεις σε παράθυρα και εκπομπές, παρέχοντας σε αγέλες δωρεάν μαθήματα φιλοσοφικού στοχασμού και ορθής σκέψης, ανακατεύουν τον Κυνισμό, όχι μόνο με τον Πραγματισμό αλλά και τις δύο σχολές σκέψεις, με μια Τρίτη, τον Μηδενισμό.

Ξεκαθαρίζοντας την πρώτη διαφορά του Πραγματισμού με τον Κυνισμό και τον Μηδενισμό, οφείλουμε να ενσκύψουμε στο εξής: Ο Θουκυδίδης, πατέρας του πολιτικού πραγματισμού (ο Πραγματισμός είναι κοσμοθεωρία και εγγίζει και άλλα επιστητά και τέχνες) αναφέρει πως ο άνθρωπος αποφασίζει και δρα βάσει α) συμφέροντος β) επιθυμίας για δόξα και γ) δια φόβου.

Η ανθρώπινη φύση συναντάται πολύ περισσότερα έντονα στον Θουκυδίδη από όσο σήμερα περιγράφεται καθώς έχουν συνθηματολογικά επικρατήσει τα αποσπάσματα του Διαλόγου Μηλίων και Αθηναίων και το διάσημο θέσφατο περί ισχύος (ο ισχυρός παίρνει αυτό που μπορεί και ο ανίσχυρος αυτό που του επιβάλλει η αδυναμία του, / χωρίς όμως να εξετάζει ποιά είναι η ισχύς κάθε φορά. Η Αθήνα ήταν πιο ισχυρή από την Σπάρτη όμως η Σπάρτη κέρδισε τον πόλεμο).

Επίσης, ο Θουκυδίδης, χρησιμοποιώντας και τον Διάλογο Μηλίων – Αθηναίων, δίνει και άλλη μια ερμηνεία. Αυτήν της αλαζονείας. Οι Αθηναίοι, φέρονται αλαζονικά αλλά και ωφελιμιστικά και με τιμωρητική διάθεση. Ο Θουκυδίδης συμβουλεύει να μην εξαντλείται η όποια πολιτική «σκληρότητα» στον χαμένο. Επιπλέον, ο αρχαίος κόσμος διέπεται από την τεράστια επιρροή της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας αλλά και των Ομηρικών Επών. Τα τεράστια αυτά έργα, έθεσαν τις βάσεις για τον κολοσσιαίο πήχη του Ανθρώπου, όπου η υπέρβαση συνεχώς τιμάται και που η φήμη μετά τη βιολογική ζωή, θεωρείται ανώτερη από κάθε θυσία στην οποία υπόκειται ο Άνθρωπος. Η κουλτούρα του Έλληνα, δεν ήταν στον υπολογισμό του κόστους οφέλους. Ξεκινούσε από αυτόν τον υπολογισμό και κατέληγε στο επέκεινα. Στον Επιτάφιο, ο Πραγματισμός, απουσιάζει καθώς η λογική δεν είναι με το μέρος του εκφωνούντα τον λόγο εκείνη την περίοδο.

Το ίδιο συμβαίνει με τον Μακιαβέλι. Ο Μακιαβέλι αναφέρει πως η ηθική είναι πολυτέλεια. Δε μηδενίζει την ηθική και το ρόλο της. Ο Μακιαβέλι, δεν είναι επ’ ουδενί «μηδενιστής» ή «κυνικός». Όταν ο Ζίγκμουντ Φρόϋντ θεώρησε πως οι περισσότεροι άνθρωποι που πέρασαν από το ντιβάνι του ήταν «σκουπίδια» (επί λέξει) δεν καταδίκασε κάτι παραπάνω, απλά εξέφρασε την δική του εμπειρία. Ο Νικολό Μακιαβέλι, με πόνο στο έργο του παραδέχεται πως η ηθική δεν συναντάται συχνά και ιδίως στις μάζες και όταν διακυβεύματα είναι συμφέροντα.

Παρέχει λοιπόν έναν οδηγό επιβίωσης στο σύνολο του έργου του. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Από τότε που η αγάπη και ο φόβος, δύσκολα μπορούν να συνυπάρξουν, αν πρέπει οπωσδήποτε να διαλέξουμε ένα από τα δύο, είναι μακράν πιο ασφαλές να σε φοβούνται παρά να σε αγαπούν». Όλο το πνεύμα, το νόημα και η ερμηνεία της παραπάνω θέσης, έχουν να κάνουν με πρόταση μέσω διαπίστωσης.

Από την άλλη πλευρά, ο Μηδενισμός είναι γέννημα – θρέμμα του Διαφωτισμού. Από τον Μηδενισμό, προκύπτει και η θεωρία για τον μονισμό της ανθρώπινης οντότητας αλλά ματαιότητα οιασδήποτε πράξης λαμβάνει χώρα στον ανθρώπινο νου. Ο Μηδενισμός, εύκολα ρέπει προς τον πεσιμισμό και γι’ αυτό ένας από τους μεγαλύτερους θιασώτες του, θεωρείται ο Αρθούρος Σοπενάουερ. Το έργο που διεύρυνε τη σύγχυση μεταξύ Κυνισμού, Ρεαλισμού και Μηδενισμού, είναι αναμφίβολα το «Η Τέχνη να έχεις πάντα δίκιο».

Στην πραγματικότητα, ο Μηδενισμός αδιαφορεί για την ηθική ως σκέλος, παρόλα αυτά, θα συλλάβει κανείς πολλές φορές τον Σοπενάουερ να διατυπώνει ηθικές θέσεις και απόψεις για τη ζωή. Το εν λόγω βιβλίο, είναι εγχειρίδιο προπαγάνδας (στρατηγικής επικοινωνίας, ο όρος προπαγάνδα δεν είναι καλός ή κακός) και όχι αντίστοιχο του έργου του « Ο Κόσμος ως Βούληση και ως Παράσταση». Στο τελευταίο, περιγράφει τις θέσεις του για το οτι ο άνθρωπος διέπεται από επιθυμίες και όχι από τη χρήση της λογικής (επομένως, όχι από λελογισμένο κόστος δράσης αλλά από καθαρή συναισθηματική νοημοσύνη, το «θυμικό»).

Στο έργο «Η Τέχνη να έχεις πάντα δίκιο» ο Σοπενάουερ δίνει κατευθηντήριες γραμμές ως συνεχιστές των σοφιστών και όχι ως μηδενιστής. Βέβαια, η αδιαφορία του προς το ηθικό σκέλος, τον οδηγεί στο να αποκτήσει θέσεις που χρησιμοποίησε η πολιτική ελίτ της Γερμανίας μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα. Ο Σοπενάουερ, θέτει πλήρη ιεραρχία στις φυλές του κόσμου, δίνοντας την πρωτοκαθεδρία στις «λευκές φυλές». Ένας πραγματιστής, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως μέσο το έργο του Σοπενάουερ. Παρόλα αυτά, ο πραγματιστής, δίνει αξία στα πράγματα, δεν τα μηδενίζει. Για τον Πραγματιστή, η ύπαρξη βρίσκεται στην ύλη, για τον Κυνικό βρίσκεται στη φύση και για τον Μηδενιστή, δεν υπάρχει ανάγκη για κάποια αξία.

Βέβαια, δεν μπορείς σε οτιδήποτε νοερό να είσαι και φακός και αυτό που εκείνος φέγγει και γι’ αυτό ο Μηδενισμός πέφτει σε αντιφάσεις. Μεγάλο μέρος του Μηδενιστικού προτάγματος, στο έργο του Σοπενάουερ, βρίσκεται στο «Στα Θεμέλια της Ηθικής», το οποίο μάχεται την ηθική και επομένως, τη θεωρεί υπαρκτή καθώς μάχεσαι κάτι εφόσον αυτό υπάρχει. Μάλιστα, προβαίνει και σε αξιολογικές παρατηρήσεις – προτιμήσεις του όπως «Καλύτερα να με κυβερνά ένα λιοντάρι παρά αρουραίοι ακόλουθοι» κ.α.

Ένας Κυνικός, θα αδιαφορούσε πλήρως για το ηθικό ή πολιτικο-κοινωνικό περιβάλλον του Σοπενάουερ ή οποιουδήποτε άλλου, θεωρώντας πως η συγκατάβαση του ανθρώπου με τη «φυσική κατάσταση» πρέπει να είναι αναγκαία (ο Χομπς θεωρούσε πως η φυσική κατάσταση είναι τρομερό βίωμα για τον άνθρωπο και πως μόνο η δημιουργία κράτους – οργανωμένης κοινωνίας μπορεί να τον λυτρώσει από αυτό το τραύμα, παρεμφερής διαπίστωση με αυτήν του Πρωταγόρα).

Πιθανή αιτία παρερμηνείας: Ο Ωφελισμισμός.

Μεταξύ των τριών σχολών σκέψης που συχνά συγχέονται τόσο στην ελληνική πολιτική και κοινωνική περιβολή, όσο και στην ευρωπαϊκή και συνολικά, στη δυτική, υπάρχει κάποια άλλη η οποία ίσως να έχει μερίδιο ευθύνης σε αυτήν τη σύγχυση. Πρόκειται για τον Ωφελιμισμό. Ο Ωφελιμισμός (γνήσιος εκφραστής του Ο Τζέρεμυ Μπένθαμ) ενυπάρχει στον πυρήνα της προτεσταντικής κοσμοθεωρίας.

Το κυνήγι του οφέλους, -ατομικού οφέλους- δημιουργεί μια βελτιοδοξία σύμφωνα με τον Ωφελισμισμό. Όλοι φροντίζουν τον εαυτόν τους και έτσι όλοι είναι κερδισμένοι. Κατάληξη αυτού του δόγματος, είναι η πολύβουη και εξόχως αστόχαστη δήλωση εντυπωσιασμού της Θάτσερ «Δεν υπάρχει κοινωνία». Μπορεί στη Βρετανία να δημιουργήθηκε κοινωνία για να μπορέσει να παραχθεί μαζικότερα το βαμβάκι, όμως η κοινωνία ως αυθόρμητη και ορμέμφυτη τάση προς κοινωνείν, υπάρχει από τα πρώτα χρόνια του homo sapiens και σύμφωνα με πολλούς, πολύ πιο πριν. Άλλωστε η ίδια η φύση και μέσα από τη ζωολογία αποδεικνύουν το αναληθές αυτό θέσφατο που είναι και για αρκετούς, σημαία ιδεολογική.

Λογική και Πραγματισμός, είναι για τον Ωφελιμισμό, το κέρδος (όπως και για την προτεσταντική ηθική). Ο Πραγματισμός όμως, παραδέχεται πως δεν μπορούν να ικανοποιήσουν όλοι τις επιθυμίες / ανάγκες τους, θέτοντας την ισχύ ως ειδικό συντελεστή του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι (επιθυμία και ανάγκη δεν καθορίζονται από Πραγματισμό και Μηδενισμό, παρά μόνο από τον Κυνισμό, μάλιστα, περιφρόνηση επιθυμιών). Ο Ωφελιμισμός, παρουσιάζεται ως αισιόδοξος.

Η Λογική, μας εξηγεί τις αξιολογικές κρίσεις και την αλληλουχία των προκείμενων που θα καταλήξουν σε έναν ορθό, αληθή, ψευδή ή λανθασμένο συλλογισμό. Η Λογική, δε μιλά για κέρδος. Παρόλα αυτά, ο Ωφελισμισμός ομοιάζει αρκετά με τον Μηδενισμό, όχι τόσο στον θεωρητικό του πυρήνα αλλά στην πρακτική. Ο Αρθούρος Σοπενάουερ, έλεγε πως το κράτος, πρέπει να αφήνει πλήρως ελεύθερο τον άνθρωπο να βαδίζει προς την προσωπική του λύτρωση. Αν αυτή επηρέαζε το κοινωνικό σύνολο, απειλώντας άλλες «λυτρώσεις», ήταν κάτι για το οποίο παγερά αδιαφόρησε ο Σοπενάουερ.

Πολλά, άπειρα μπορούν να ειπωθούν για τα παραπάνω ρεύματα σκέψης και κυρίως για τις δράσεις που απορρέουν από αυτά. Ο Ωφελιμισμός, μονλονότι ανάγεται στα «καντιανά-αισιόδοξα» υποδείγματα, δεν φέρει και τόση «αισιοδοξία». Κλειδί για τις παραπλανητικές θέσεις και ερμηνείες του Ωφελισμισμόυ (κινητήριος μοχλός του οικονομικού συστήματος από τον 19ο αιώνα και μετά ) είναι η θέση του κινήτρου αλλά και η σχετικότητα του οφέλους και του κόστους. Μεγάλο μέρος της παγκόσμιας σύγχυσης σε κάθε πτυχή της κοινωνικής και πολιτικής περιβολής, βρίσκεται στην κακό διαχωρισμό ή/και στον κακό συσχετισμό μεταξύ των τριών αυτών θέσεων, αγνοώντας την κριτική που πρέπει να γίνει στον Ωφελιμισμό για τον οποίον οφείλουμε να αναφερθούμε ξεχωριστά σε κάτι επόμενο.

@Αλέξανδρος Δρίβας / υποψήφιος διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων


terrapapers.com 

Ενοχλήθηκε ο Σ.Θεοδωράκης από την επέμβαση των ΜΑΤ στη Μυτιλήνη – Ήθελε τους λαθρο να λιάζονται στην πλατεία


Με μία ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter, σχολίασε ο Σταύρος Θεοδωράκης τα επεισόδια που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της νύχτας στη Μυτιλήνη, μεταξύ ακροδεξιών, ΜΑΤ και μεταναστών.

«Όλοι στη Μυτιλήνη γνώριζαν τι θα συμβεί στην πλατεία Σαπφούς. Το δόγμα Τόσκα όμως «δεν παρεμβαίνουμε – αφήστε τους να εκτονωθούν» επικράτησε και εδώ», έγραψε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής του Ποταμιού, προσθέτοντας ότι:

«H αστυνομία εξελίσσεται σε νωθρή πυροσβεστική. Δρα αφού ανάψει για τα καλά η φωτιά».

Όλοι στη Μυτιλήνη γνώριζαν τι θα συμβεί στην πλατεία Σαπφούς. Το δόγμα Τόσκα όμως «δεν παρεμβαίνουμε – αφήστε τους να εκτονωθούν» επικράτησε και εδώ. H αστυνομία εξελίσσεται σε νωθρή πυροσβεστική. Δρα αφού ανάψει για τα καλά η φωτιά.


https://twitter.com/St_Theodorakis/status/988302552570712065?ref_src=twsrc%5Etfw


pentapostagma

Αυστηρό μήνυμα του Αρχηγού ΓΕΣ προς την Τουρκία, με αναφορές στους δύο Έλληνες στρατιωτικούς


Με αυστηρές προειδοποιήσεις αναφέρθηκε στην Τουρκία ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Αλκιβιάδης Στεφανής, στην ημερήσια διαταγή της 23ης Απριλίου 2018 για την εορταστική τελετή του Αγίου Γεωργίου.

«Όπως πάγια διατυπώνεται από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, σκοπός μας δεν είναι να διεξάγουμε πόλεμο», αναφέρει ο Στρατηγός Στεφανής, προσθέτοντας ότι «όμως, αν απαιτηθεί και απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας, ο ελληνικός στρατός είναι ικανός να καταστρέψει κάθε επίδοξο επιβουλέα».

Ο Α/ΓΕΣ σημειώνει ακόμα: «Είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε έγκαιρα και με σχεδιασμό σε απαιτούμενες αλλαγές πριν αυτές μας επιβληθούν από εξωτερικούς παράγοντες. Έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης, διακηρύσσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι παραμένουμε προσηλωμένοι στο στρατιωτικό μας καθήκον και ότι καθοδηγούμενοι από τις αρχές μας, είμαστε έτοιμοι, υπό τη σκέπη του προστάτη μας Αγίου Γεωργίου, να φανούμε αντάξιοι των προσδοκιών και της εμπιστοσύνης του Ελληνικού λαού. Παράλληλα, η σκέψη όλων μας, είναι στον Αξιωματικό και τον Υπαξιωματικό μας, που βρίσκονται κρατούμενοι στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης…».




kostasxan

Η Τουρκία προσφέρει ειρήνη με όρο τη φινλανδοποίηση


Γράφει ο Κωνσταντίνος Φίλης

Ο εθνικισμός στην Τουρκία βρίσκεται σε παροξυσματική φάση. Ο Ερντογάν έχει επιλέξει να συνταχθεί με το εθνικιστικό στοιχείο, με το βλέμμα στις πρόωρες διπλές κάλπες. Μάλιστα, η διάσπαση του κόμματος Εθνικιστικής Δράσης του Μπαχτσελί έχει φέρει στο προσκήνιο μία ακόμη εξτρεμιστική προσωπικότητα, αυτή της Ακσενέρ.

Η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση, από τη μήτρα της οποίας προέρχονται οι Τούρκοι εθνικιστές, προκειμένου να μην απωλέσει τα ηνία, υπερθεματίζει σε ακρότητες, κατηγορώντας τον Ερντογάν για ενδοτισμό απέναντι στην Ελλάδα, ισχυριζόμενη ότι όταν αναλάβει τη εξουσία θα επαναφέρει στην τουρκική κυριαρχία σειρά βραχονησίδων και νησιών που δήθεν έχει καταλάβει η Ελλάδα. Ταυτόχρονα, η οικονομία εμφανίζει πρωτοφανείς αρρυθμίες.

Ενδεικτικά και μόνο: η λίρα έχει κατρακυλήσει σε ιστορικά χαμηλά (1 προς 4,06 $), η πολεμική επιχείρηση στη Συρία και τα εξοπλιστικά προγράμματα την επιβαρύνουν περαιτέρω, ενώ η καθημερινότητα του μέσου πολίτη έχει αλλάξει δραματικά (π.χ. αυξήσεις άνω του 10% σε τρόφιμα, ενέργεια, μεταφορές). Αθροίζοντας στα παραπάνω την απομάκρυνση της Άγκυρας από ΕΕ-ΗΠΑ και την εμπλοκή της σε ένα ζήτημα με τις συνθετότητες του Συριακού, το περιβάλλον παράγει εντάσεις.

Ωστόσο, εντοπίζονται τακτικοί αλλά και στρατηγικοί λόγοι για την αύξηση της επιθετικότητας της γείτονος στο Αιγαίο. Εδώ και δυόμιση χρόνια, οι διεκδικήσεις της έχουν αναβαθμισθεί ποιοτικά. Οι γκρίζες ζώνες έχουν γίνει τουρκικές, ενώ επιχειρείται μεθοδικά η ουδετεροποίηση μέρους του Αιγαίου ώστε η Αθήνα να μην είναι σε θέση να ασκήσει πλήρως τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Η πάγια θέση περί αποστρατικοποίησης επανέρχεται με μεγαλύτερη συχνότητα, προκαταλαμβάνοντας τυχόν μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Εξίσου, κατά τα ειωθότα, τεστάρει την αντίδραση της ελληνικής πλευράς (κυρίως επιχειρησιακά) υπό διάφορες περιστάσεις, έχοντας εμπλουτίσει πλέον το ρεπερτόριό της.
Δεν θα ρισκάρει

Ακόμη και έτσι, πάντως, δύσκολα θα ρισκάρει την πρόκληση μίας θερμής κατάστασης στο Αιγαίο. Και αυτό για τους εξής λόγους: το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά αβέβαιο για να αναληφθεί ανάλογο ρίσκο, η επέμβαση στη Συρία μπορεί να λάβει αρνητική τροπή ανά πάσα στιγμή (ιδίως μετά την εμπλοκή του Τελ Αβίβ με στόχο τον Ιράν), η ελληνική αποτρεπτική ισχύς παραμένει υψηλή, ενώ ελλοχεύει και ο κίνδυνος πρόκλησης επιπρόσθετων επιπλοκών με τη Δύση. Αυτές οι παράμετροι ασφαλώς σταθμίζονται από την τουρκική ηγεσία.

Όπως αναφέρω στο βιβλίο μου «Τουρκία, Ισλάμ, Ερντογάν», ο Τούρκος πρόεδρος προτιμά την ειρήνη με την Ελλάδα αλλά με τους δικούς του όρους. Κατ’ αυτόν, οι όποιοι συμβιβασμοί γίνουν πρέπει να λάβουν υπόψη τους όχι το διεθνές δίκαιο, αλλά τους συσχετισμούς ισχύος. Έτσι, θέλει να μας σύρει σε μία διαπραγμάτευση (όπου ευελπιστεί ότι η ατζέντα θα έχει εκ των πραγμάτων ενσωματώσει τις αναβαθμισμένες τουρκικές αξιώσεις) και όχι να οδηγηθούμε σε ένα πόλεμο με απρόβλεπτο αποτέλεσμα.

Από την άλλη, καλλιεργεί μεθοδικά ένα ασφυκτικό για την ελληνική πλευρά περιβάλλον, με απειλές, ελεγχόμενες εντάσεις, συστηματικές αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας, αυξομείωση των προσφυγομεταναστευτικών ρευμάτων, αποσκοπώντας στην ομηρία της Αθήνας προκειμένου η τελευταία σταδιακά να καθίσταται πιο δεκτική, πειθαρχώντας (όπου χρειάζεται) χωρίς ιδιαίτερες αντιρρήσεις.

Αυτό το σχήμα περιγράφεται καλύτερα με τον όρο «φινδανδοποίηση» και αποτελεί τον απώτερο στόχο του αναθεωρητικού μας γείτονα. Συνάμα, όμως, σε πιο τακτικό επίπεδο, η Άγκυρα θέλει –κρατώντας την Αθήνα «απασχολημένη» στο Αιγαίο- να την αποτρέψει από την ενεργό (διπλωματική) εμπλοκή της στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η πρώτη θα αποπειραθεί να αποτρέψει σε βάρος της τετελεσμένα.


ΠΗΓΗ

Ελληνική startup δίνει μπόνους 10.000 ευρώ σε Ελληνες που θα έρθουν από το εξωτερικό για δουλειά στην Αθήνα



Ελληνική startup δίνει μπόνους 10.000 ευρώ σε Ελληνες που θα έρθουν από το εξωτερικό για δουλειά στην Αθήνα

Μπόνους επαναπατρισμού από 5.000 έως 10.000 ευρώ σε νέους Ελληνες μηχανικούς πληροφορικής που θα προσλάβει προτίθεται να δώσει ελληνική startup εταιρεία καταδεικνύοντας τις δυσκολίες στην εξεύρεση ανθρώπων με τις κατάλληλες δεξιότητες εξαιτίας της έκτασης του φαινομένου brain drain.

Η Transifex, πάροχος λύσεων λογισμικού στη διαχείριση μετάφρασης, ανακοίνωσε χθες ένα νέο πρόγραμμα το οποίο απευθύνεται στους Ελληνες που ζουν στο εξωτερικό οι οποίοι επιθυμούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους για να εργαστούν στην εταιρεία και στους οποίους προσφέρει μπόνους επαναπατρισμού €5.000 έως €10.000.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος Δημήτρης Γλέζος θεωρεί ότι αυτή η πρωτοβουλία είναι κάτι μεγαλύτερο από ένα μπόνους μετεγκατάστασης. «Είναι μια ευκαιρία να βοηθήσουμε τους Έλληνες μηχανικούς πληροφορικής που ζουν στο εξωτερικό να επιστρέψουν στην πατρίδα τους για να αναλάβουν έναναπαιτητικό ρόλο σε μια startup που αναπτύσσεται ταχύτατα όπως είναι η Transifex. Θέλουμε ναενισχύσουμε το δυναμικό ταλέντου στην Ελλάδα — με μια νέα πρόσληψη τη φορά.»

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2012 στην Πάτρα. Μέχρι το 2014 άνοιξε γραφείο στην Αθήνα και στη Silicon Valley της Καλιφόρνια για τη διαχείριση των πωλήσεων, του μάρκετινγκ, των οικονομικών και άλλων λειτουργιών της εταιρείας.

Στα σχέδια της εταιρείας είναι να προσληφθούν το 2018 πέντε μηχανικοί λογισμικού ενώ το 2019 ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί.

Σήμερα η Transifex απασχολεί 34 υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων 20 ατόμων στην Ελλάδα, που καταλαμβάνουν σημαντικές θέσεις ως μηχανικοί, product managers και υπεύθυνοι πελατών. Οπως επισημαίνεται από την εταιρεία εκτιμάται ότι συνολικά θα δοθούν πάνω από 1,3 εκατ. ευρώ για μισθοδοσία των Ελλήνων υπαλλήλων μέχρι το 2019.

Οι υποψήφιοι μπορούν να υποβάλουν τις αιτήσεις πρόσληψής τους για την Transifex στο el.transifex.com/l10n/greek-expats​.

Η εταιρεία, όπως σημειώνεται, βλέπει αυτό το κίνητρο επαναπατρισμού ως επένδυση και ως μια καλή επιχειρηματική πρακτική και ενθαρρύνει τους Έλληνες επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί στην επιστροφή των ταλαντούχων μηχανικών στην Ελλάδα.

Σημειώνεται ότι η Transifex προσφέρει λύσεις λογισμικού σε εταιρείες όπως οι Atlassian, Eventbrite, StackOverflow, Vodafone, Beat και travelplanet24, για να επιτύχουν μια πραγματικά πολύγλωσση παρουσία στοπαγκόσμιο στερέωμα. Από την ίδρυση της, η Transifex έχει λάβει χρηματοδότηση 7 εκατ. δολαρίων, εν μέρει για να επιταχύνει την επέκταση του τμήματος Ανάπτυξης Λογισμικού της στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά του localization automation.


Φωτογραφία:pixabay


Πηγή:  iefimerida.gr

Το μη ανιχνεύσιμο «σαλάχι» της Τουρκίας (βίντεο)


Η Τουρκία εξοπλίζεται σε όλα τα επίπεδα και το νέο της όπλο είναι ένα «σαλάχι» για τον βυθό της θάλασσας. Πρόκειται για το πρώτο οπλισμένο υποβρύχιο drone τουρκικής κατασκευής, που έχει δυνατότητες κατασκοπείας, αλλά παράλληλα αποτελεί μία… κινητή νάρκη, η οποία μπορεί να ανατινάξει εχθρικά πλοία.

Το Wattozz, που σημαίνει σαλάχι, κατασκευάζεται από την εταιρεία αμυντικού εξοπλισμού Albayraklar Savunma, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Καραντενίζ στην Τραπεζούντα.



Σύμφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις θα είναι έτοιμο να εξοπλίσει το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό σε τρεις μήνες. Το όνομα «σαλάχι» δεν επιλέχτηκε τυχαία, καθώς ο σχεδιασμός του θυμίζει το θαλάσσιο πλάσμα, όπως και το μέγεθός του και ο τρόπος που κινείται. Σύμφωνα με την Daily Sabah, κατασκευάζεται από τιτάνιο και αλουμίνιο, θα είναι καλυμμένο από σιλικόνη, ενώ θα διαθέτει δύο κάμερες ως «μάτια» και οι τρεις μηχανές του θα μπορούν να «πιάσει» έως και 5,5 κόμβους για μέχρι 12 ώρες κίνησης.

Ο έλεγχός του θα γίνεται μέσω κρυπτογραφημένων ακουστικών κυμάτων, παρόμοιων με εκείνα που χρησιμοποιούν φάλαινες και δελφίνια για να επικοινωνήσουν. Παράλληλα, ηλεκτρομαγνήτες θα του επιτρέπουν να «επιτεθεί» στο κύτος εχθρικού πλοίου και να πυροδοτηθεί με μια εντολή.

Όταν δεν θα βρίσκεται σε αποστολή, το «σαλάχι» μπορεί να «κάθεται» στον βυθό και ηλεκτρομαγνητικά και υπερηχητικά σήματα θα το προστατεύουν από τα ψάρια. Όπως επισήμανε ο πρόεδρο της Albayraklar Savunma Μουσταφά Αντνάν Αλμπαϊράκ, το «σαλάχι» δεν μπορεί να ανιχνευτεί από τα ραντάρ, ούτε όταν κινείται, ούτε όταν παραμένει ακίνητο στον βυθό.



ΠΗΓΗ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...